بسم الله الرحمن الرحیم

آداب همبستری در اسلام

بسم الله الرحمن الرحیم و به نستعین و الله خیر ناصر و معین ثم الصلوه و السلام علی سیدنا و حبیبنا ابی القاسم المصطفی محمد و علی اهل بیته الطیبین الطاهرین المعصومین ، سیما بقیه الله فی الارضین روحی و ارواح العالمین لتراب مقدمه الفداه اللهم ارنی الحق حقا لنتبعه و الباطل باطلا لنجتنبه انک علی کل شیء قدیر و ما توفیقی الا بالله علیه توکلت و الیه انیب

اما بعد چنانچه بارها عرض کرده ام اینجانب قسم عمده ای از مشکلات جامعه بشری را ناشی از دو علت می داننم که اصلاح این دو امر اصلاح زندگی هاست و غفلت از این دو امر غفلت از زندگی هاست .

اول این علل بحث خوراک است که به علت عدم رعایت دستورات اسلام در زمینه خوردن و آشامیدن مرض های بسیاری عارض بر انسان شده و روحیات افراد و اجسام افراد را متحول می کند .

قسم دوم مبحث همبستری زنان و مردان با هم است که به علت این که این موارد رعایت نمی شود زن و شوهر لذت چندانی نمی برند و کانون گرم خانواده ها به سرعت به علت ندانم کاری افراد رو به تباهی می رود .

متاسفانه این مباحث معمولا مطرح نمی شوند ، نه در خانواده ها و نه در مدارس و نه در دانشگاه ها و نه در هیئت ها و مساجد و حسینیه ها ، و نه در دانشگاه ها . حتی بیان این مسائل در حوزه های علمیه هم خوبیت ندارد و با عث شده که حتی طلاب علوم دینی هم از این مسائل بی بهره باشند و لذا نتیجه آن می شود که زندگی برای این افراد سرد می شود .

اینجانب با در نظر داشتن این مسائل سعی در جمع آوری مبانی دینی خوردن و آشامیدن و همبستری همسران کرده و ان شاءالله سعی در جمع آوری احادیث مربوط به آن خواهم کرد .

به دلیل اهمیت موضوع دوم فی زماننا هذا بحث را از آن مبحث شروع می کنیم .

و الله المستعان

حامد قربان زاده

7 جمادی الاولی 1429

24 خرداد 1387

در باب ازدواج و فضایل آن :

امام صادق (ع) : از اخلاق پیغمبران است دوست داشتن زنان و فرمود که گمان ندارم کسی را که در ایمان چیزی زیاد شود او را مگر آن که محبت زنان او را زیاده می شود .

و فرمود که هر که محبت زنان او را زیاد می شود فضیلت ایمانش بیشتر می شود .

امام رضا (ع) : 3 چیز است که از سنت پیغمبران است : بوی خوش نمودن ، و موهای زیاده بدن را ازاله نمودن ، و زنان بسیار داشتن یا بسیار با ایشان مقاربت نمودن .

پیامبر اکرم (ص) فرمود : از دنیای شما اختیار نموده ام زنان و بوی خوش را ، و روشنی چشم من در نماز است .

در حدیث آمده که « سکین نخعی » اختیار عبادت نموده بود و ترک زنان و بوی خوش و طعام های لذیذ نموده بود و در این باب نامه ای به امام صادق (ع) نوشت . آن حضرت در جواب نوشتند : اما زنان ، پس می دانی که حضرت رسول (ص) چند عدد از زنان داشتند و اما طعام لذیذ ، پس رسول (ص) گوشت و عسل تناول می فرمودند و حضرت رسول (ص) فرمود که هر که زنی به عقد خود در می آورد نصف دین خود را حفظ نموده است ، از خدا بپرهیزد در نصف دیگر و فرمود که بدترین مردهای شما عزبانند و فرمود که چه چیز مانع است مومن را از آن که زنی بگیرد ؟ شاید خدا او را فرزندی روزی کند که سنگین کند زمین را به گفتن :« لا اله الا الله » و فرمود که هر که خواهد متابعت سنت من بکند ، از سنت من زن خواستن است .

امام باقر (ع) : خوشم نمی آید که دنیا و آن چه در دنیاست داشته باشم و یک شب بی زن بخوابم . پس فرمود که دو رکعت نماز که فرد متاهل بکند بهتر است از عزبی که شب ها نماز بکند و روزها روزه باشد .

پیامبر اکرم (ص) : هر که ترک تاهل بکند از ترس پریشانی ، پس به تحقیق که گمان بد برده است به خدا ، زیرا که حق تعالی می فرماید : « ان یکونوا فقراء یغنهم الله من فضله » ( سوره نور آیه 32 ) اگر ایشان فقیران باشند خدا ایشان را بی نیاز می گرداند از فضل خود . [1]

در حدیث معتبر از امام صادق (ع) آمده است که : زن عثمان بن مظعون آمد به خدمت رسول خدا (ص) و گفت : یا رسول الله ! عثمان روزها روزه می باشد و شب ها نماز می کند و به نزد من نمی آید . حضرت غضبناک به نزد عثمان آمدند و فرمودند که : ای عثمان ! خدا مرا به رهبانیت نفرستاده است و لیکن به دین مستقیم سهل آسان فرستاده است ، روزه می گیرم و نماز می کنم و با زنان خود نزدیکی می کنم ، پس هر که دین مرا خواهد باید که به سنت من عمل کند و از سنت من نکاح زنان است .

در حدیث است که 3 زن آمدند نزد رسول خدا (ص) یکی گفت که شوهرم گوشت نمی خورد و دیگری گفت که شوهرم بوی خوش نمی بوید و دیگری گفت که شوهرم با زنان نزدیکی نمی کند . پس حضرت بیرون آمدند و از روی غضب ردای خود را بر زمین می کشیدند تا بر منبر آمدند و حمد و ثنای الهی گفتند و فرمودند که چرا جماعتی از اصحاب من گوشت نمی خورند و بوی خوش نمی بویند و نزدیک زنان نمی روند ؟ من گوشت می خورم و بوی خوش می بویم و به نزد زنان می روم و هر که سنت مرا نخواهد از من نیست .

در حدیث دیگر منقول است که زنی آمد به خدمت حضرت رسول و حکایت نمود که شوهرم به نزدیک من نمی آید . حضرت فرمود که خود را خوشبو کن تا به نزدیک تو بیاید . گفت : هیچ بوی خوشی را نگذاشتم مگر آن که خود را به آن خوشبو کردم و از من دوری می کند . حضرت فرمود که اگر می دانست چه ثواب دارد درآمدن به نزد تو ، از تو دوری نمی نمود ، پس فرمود که چون متوجه جانب تو می شود دو ملک به او احاطه می کنند ، و ثواب آن دارد که شمشیر کشیده و در راه خدا جهاد کند . پس چون با تو مجامعت کند گناهان از او می ریزد چنانچه برگ از درخت می ریزد پس چون غسل می کند از گناهان به در می آید .

امام صادق (ع) فرمود : دو رکعت نماز که فرد متاهل می کند برابر است با هفتاد رکعت نماز که عزب بکند . [2]

در باب زمان ازدواج :

در حدیث معتبر منقول است که سنت است تزویج در شب واقع شود .

در حدیث موثق منقول است که به حضرت امام محمد باقر (ع) خبر رسید که شخصی زنی خواست در ساعتی که هوا گرم بوده است ، در میان روز ، حضرت فرمود که گمان ندارم که میان ایشان اتفاق و الفت به هم رسد . پس به زودی از هم جدا شدند .

در حدیث معتبر دیگر منقول است که عقد نمودن در ماه شوال خوب است .

در حدیث معتبر از حضرت صادق (ع) منقول است که هر که عقد کند یا زفاف کند و ماه در عقرب باشد عاقبت نیکو نبیند .

در روایت دیگر منقول است که هر که در تحت الشعاع عقد یا زفاف کند بداند که فرزندی که منعقد شود پیش از تمام شدن سقط می شود .

از حضرت علی (ع) منقول است که روز جمعه روز خواستگاری و نکاح است و بدان که مومنان را طلبیدن و مهمانی نمودن در نکاح سنت است و پیش از عقد نکاح خطبه خواندن مستحب است .

از حضرت رسول (ص) منقول است : از سنت پیغمبران است طعام دادن در وقت تزویج و حضرت رسول چون میمونه را تزویج نمود ولیمه فرمود و حلس به مردم خورانید و آن غذایی بوده است که از خرما و روغن و کشک می ساخته اند .

حضرت رسول (ص) فرمود که : ولیمه روز اول لازم است و در روز دوم نیکی است و در روز سوم ریا و سمعه است . [3]

در باب آداب زفاف و مجامعت :

بدان که زفاف نمودن در وقتی که ماه در برج عقرب باشد یا تحت الشعاع باشد مکروه است و جماع نمودن در فرج زن در وقتی که حایض باشد یا با خون نفاس باشد حرام است و از مابین ناف تا زانو از ایشان تمتع بردن مکروه است و بعد از پاک شدن و پیش از غسل نمودن جماع را نیز بعضی حرام می دانند و احوط اجتناب است مگر آن که ضرورتی باشد ، پس امر کند زن را که فرج را بشوید و با او مقاربت کند و زن مستحاضه اگر غسل و سایر اعمالی که او را می باید نمود به جا آورد با او جماع می توان نمود و در وطی دبر زن خلاف است ، بعضی حرام می دانند و اکثر علما مکروه می دانند و احوط اجتناب است و بهتر آن است که با زن خود جماع کند و آزاد باشد و منی خود را بیرون فرج نریزد و بعضی علما حرام می دانند بی رخصت زن ، و در کنیز باکی نیست .

از حضرت صادق (ع) منقول است که نباید مرد را دخول نمودن به زن خود در شب چهارشنبه .

حضرت امام موسی (ع) فرمود که هر که جماع کند با زن خود در تحت الشعاع پس با خود قرار دهد افتادن فرزند را از شکم پیش از آن که تمام شود .

حضرت صادق (ع) فرمود که جماع مکن در اول ماه و میان ماه و آخر ماه که باعث این می شود که فرزند سقط شود و نزدیک است که اگر فرزندی به هم رسد دیوانه باشد یا صرع داشته باشد . نمی بینی کسی را که صرع می گیرد اکثر آن است که یا در اول ماه یا در آخر ماه می باشد ؟!

حضرت رسول (ص) فرمود که هر که جماع کند با زن خود در حیض ، پس فرزندی که به هم رسد مبتلا شود به خوره یا پیسی پس ملامت نکند مگر خود را .

حضرت صادق (ع) فرمود که دشمن ما اهل بیت نیست مگر کسی که ولدالزنا باشد یا مادرش در حیض به او حامله شده باشد .

در چندین حدیث معتبر از حضرت رسول (ص) منقول است که چون کسی خواهد با زن خود جماع کند به روش مرغان به نزد او نرود ، بلکه اول با او دست بازی و خوش طبعی بکند و بعد از آن جماع کند .

در حدیث صحیح از حضرت صادق (ع) منقول است که در وقت جماع سخن مگویید که بیم آن است فرزندی که به هم رسد لال باشد و در آن وقت نظر به فرج زن مکنید که بیم آن است فرزندی که بهم رسد کور باشد و در روایات دیگر از آن حضرت منقول است که باکی نیست نگاه نمودن به فرج در وقت جماع .

در چندین حدیث معتبر وارد شده است که مرد و زن در حالتی که خضاب به حنا و غیر آن بسته باشند جماع نکنند .

از حضرت امام موسی (ع) پرسیدند که اگر در حالت جماع جامه از روی مرد و زن دور شود چیست ؟ فرمود : باکی نیست . باز پرسیدند اگر کسی فرج زن را ببوسد چون است ؟ فرمود باکی نیست .

از حضرت صادق (ع) پرسیدند که اگر کسی زن خود را عریان کند و به او نظر کند چه حکمی دارد ؟ فرمود که مگر لذتی از این بهتر می باشد و پرسیدند که اگر به دست و انگشت با فرج زن و کنیز خود بازی کند چه حکمی دارد ؟ فرمود : باکی نیست ، اما به غیر اجزای بدن خود چیزی دیگر در آن جا نکند و پرسیدند که آیا می تواند در میان آب جماع کند ؟ فرمود : باکی نیست .

در حدیث صحیح از حضرت امام رضا (ع) پرسیدند از جماع نمودن در حمام ، فرمود : باکی نیست .

حضرت صادق (ع) فرمود که مرد با زن و کنیز خود جماع نکند در خانه ای که طفل باشد ، که آن طفل زناکار می شود یا فرزندی که از ایشان به هم می رسد زناکار باشد .

از حضرت رسول (ص) منقول است که فرمود : به حق آن خداوندی که جانم در قبضه قدرت اوست ، اگر شخصی با زن خود جماع کند و در آن خانه شخصی بیدار باشد که ایشان را ببیند یا سخن و نفس ایشان را شنود فرزندی که از ایشان به هم رسد رستگار نباشد و زناکار باشد .

چون حضرت امام زین العابدین (ع) اراده مقاربت زنان می نمود خدمتکاران را دور می نمودند و درها را می بستند و پرده ها را می انداختند .

از حضرت صادق (ع) منقول است که کسی با کنیزی اگر خواهد جماع کند و خواهد که با کنیز دیگر پیش از غسل جماع کند وضو بسازد .

در حدیث صحیح وارد شده است که باکی نیست با کنیز وطی کند و در خانه ، دیگری باشد که بیند و شنود .

و مشهور میان علما آن است که باکی نیست که مرد در میان دو کنیز خود بخوابد اما مکروه است که در میان دو زن آزاد بخوابد .

در حدیث موثق از امام صادق (ع) منقول است که باکی نیست مرد میان دو کنیز و دو آزاد بخوابد ، و فرمود کراهت دارد مرد رو به قبله جماع کند و در حدیث دیگر از آن حضرت پرسید که آیا مرد عریان جماع می تواند نمود ؟ فرمودند که نه ، و رو به قبله و پشت به قبله جماع نکند ، و در کشتی جماع نکند .

حضرت امام موسی (ع) فرمود که دوست نمی دارم کسی که در سفر آب نیابد برای غسل نمودن جماع کند ، مگر آن که خوف ضرری داشته باشد بر خود . و بعضی از علما قائل به حرمت شده اند .

حضرت رسول (ص) نهی فرمود از آن که کسی که محتلم شده باشد پیش از آن که غسل کند جماع کند و فرمود که اگر بکند و فرزندی به هم رسد دیوانه باشد و ملامت نکند مگر خود را .

حضرت صادق (ع) فرمود که مکروه است جنب شدن در وقتی که آفتاب طلوع می کند و زرد می باشد و همچنین در زردی آفتاب وقت فرو رفتن .

حضرت علی (ع) فرمود که مستحب است در شب اول ماه رمضان جماع کردن .

از ابوسعید خدری منقول است که حضرت رسالت پناه وصیت نمود به حضرت علی (ع) که :

« یا علی ! چون عروس داخل خانه تو شود ، کفش هایش را بکن تا بنشیند و پاهایش را بشو و آن آب را از در خانه تا منتهای خانه بپاش ، چون چنین کنی خدا هفتار هزار نوع رحمت بر تو بفرستد که بر سر عروس فرود آید ، تا آن که آن برکت به هر گوشه آن خانه برسد ، و ایمن گردد عروس از دیوانگی و خوره و پیسی تا در آن خانه باشد و منع کن عروس را تا هفت روز از خوردن شیر و سرکه و گشنیز و سیب ترش .

پس حضرت علی (ع) گفت : یا رسول الله ! به چه سبب منع کنم او را از این ها ؟

فرمود : زیرا که رحم به سبب خوردن این ها سرد و عقیم می شود و فرزند نمی آورد ، و حصیری که در ناحیه خانه افتاده باشد بهتر است از زنی که فرزند از او به وجود نمی آید .

پس فرمود که : یا علی ! جماع مکن با زن خود در اول ماه که دیوانگی و خوره و خبط دماغ راه می یابد به آن زن و فرزندانش .

یا علی ! جماع مکن بعد از پیشین که اگر فرزندی بهم رسد احول خواهد بود .

یا علی ! در وقت جماع سخن مگو که اگر فرزندی حاصل شود ایمن نیستی که لال باشد و نگاه نکند احدی به فرج زن خود و چشم بپوشد در آن حالت که نظر نمودن به فرج در آن حالت باعث کوری فرزند می شود .

یا علی ! به شهوت و خواهش زن دیگری با زن خود جماع مکن که اگر فرزندی به هم رسد مخنث یا دیوانه باشد .

یا علی ! هر که جنب با زن خود در فراش خوابیده باشد قرآن نخواند که می ترسم آتشی از آسمان بر هر دو نازل شود و بسوزاند ایشان را .

یا علی ! جماع مکن با زن خود مگر آن که تو دستمالی از برای خود داشته باشی و او دستمالی از برای خود داشته باشد و هر دو خود را به یک دستمال پاک نکنید که دشمنی در میان شما پیدا می شود و آخر به جدایی می کشد .

یا علی ! ایستاده با زن خود جماع مکن که آن فعل خران است ، و اگر فرزندی به هم رسد مانند خران بر رختخواب خود بول می کند .

یا علی ! در شب عید فطر جماع مکن که اگر فرزندی به وجود آید شر بسیار از او ظاهر شود .

یا علی ! در شب عید قربان جماع مکن که اگر فرزندی به هم رسد شش انگشت یا چهار انگشت در دست داشته باشد .

یا علی ! در زیر درخت میوه دار جماع مکن که اگر فرزندی به هم رسد جلاد و کشنده مردم باشد ، یا رئیس و سرنموده ظلم باشد .

یا علی ! در برابر آفتاب جماع مکن مگر آن که پرده ای بیاویزی ، که اگر فرزندی به هم رسد همیشه در بدحالی و پریشانی باشد تا بمیرد .

یا علی ! در میان اذان و اقامه جماع مکن که اگر فرزندی به وجود آید جری باشد در خون ریختن .

یا علی ! چون زنت حامله شود با او جماع مکن بی وضو که اگر چنین کنی ، فرزندی که به هم رسد کوردل و بخیل باشد .

یا علی ! در شب نیمه شعبان جماع مکن که اگر فرزندی حاصل شود شوم باشد و در رویش نشان سیاهی باشد .

یا علی ! در روز آخر ماه شعبان جماع مکن که اگر فرزندی به هم رسد عشار و یاور ظالمان باشد و هلاک بسیاری از مردم بر دست او بود .

یا علی ! بر پشت بام جماع مکن که اگر فرزندی به وجود آید مالش را به ناحق صرف کند و اسراف کنندگان برادر شیاطین اند و اگر به سفری روی که سه روزه راه باشد جماع مکن که اگر فرزندی به هم رسد یاور ظالمان باشد .

یا علی ! در شب دوشنبه جماع بکن که اگر فرزندی به هم رسد حافظ قرآن و راضی به قسمت خدا باشد .

یا علی ! اگر جماع کنی در شب سه شنبه و فرزندی به هم رسد بعد از سعادت اسلام او را روزی شود و دهانش خوشبو و دلش رحیم و دستش جوانمرد و زبانش از غیبت و بهتان پاک باشد .

یا علی ! اگر جماع کنی در شب پنج شنبه و فرزندی به هم رسد حاکمی از حکام شریعت یا عالمی از علما باشد و اگر در روز پنج شنبه وقتی که آفتاب در میان آسمان باشد نزدیکی کنی با زن خود و فرزندی به هم رسد شیطان نزدیک او نشود تا پیر شود ، و خدا او را روزی می کند سلامتی در دنیا و دین .

یا علی ! اگر جماع کنی در شب جمعه و فرزندی به هم رسد خطیب و سخن گو باشد .

و اگر در روز جمعه بعد از عصر جماع کنی و فرزندی به هم رسد ، از دانایان مشهور باشد و اگر جماع کنی در شب جمعه بعد از نماز خفتن امید هست آن فرزند از ابدال باشد .

یا علی ! در ساعت اول شب جماع مکن که اگر فرزندی به هم رسد ایمن نیستی که ساحر باشد و دنیا را بر آخرت اختیار نماید .

یا علی ! این وصیت را از من بیاموز چنانچه از جبرئیل آموختم .»

در حدیث معتبر منقول است که در روز عقد فاطمه (سلام الله علیها ) حق تعالی امر فرمود سدره المنتهی را که آنچه داری فرو ریز برای نثار حضرت فاطمه . پس آنچه داشت از مروارید و مرجان و جواهر بر اهل بهشت نثار نمود ، پس حوران نثار را بردند و تا روز قیامت مفاخرت می کنند و به هدیه به یکدیگر می فرستند و می گویند که این نثار حضرت فاطمه است . و در شب زفاف استر اشهب حضرت رسول (ص) را آوردند و قطیفه بر روی آن انداختند و حضرت فرمود که : ای فاطمه ! سوار شو ، و سلمان لجام استر را می کشید و حضرت رسول از عقب روان شد ، و در اثنای راه صدای ملائکه به گوش مبارک حضرت رسید ، جبرئیل با هزار ملک و میکائیل با هزار ملک فرود آمدند و گفتند که حق تعالی ما را به جهت زفاف حضرت فاطمه (سلام الله علیها ) فرستاده است . پس جبرئیل و میکائیل الله اکبر می گفتند و ملائکه با ایشان موافقت می نمودند و به این سبب سنت شد که در شب زفاف الله اکبر بگویند .

در روایت دیگر منقول است که شخصی به حضرت صادق (ع) عرض نمود که ما طعام ها به عمل می آوریم و بسیار پاکیزه و خوشبو می کنیم و بوی طعام عروسی از هیچ کدام نمی آید ؟ فرمود : زیرا که بر طعام عروسی نسیم بهشت می وزد چون طعامی است که برای حلال مهیا می شود .

در احادیث معتبره وارد شده است که سنت است عروسی در شب واقع شود و طعام در چاشت پخته شود و در بعضی از اخبار وارد شده است که نثار عروسی را می توان برداشت اما چون غارت می کنند و از یکدیگر می ربایند کراهت دارد و علما گفته اند : وقتی جایز است برداشتن که به قرائن معلوم باشد که صاحبانش راضی اند که مردم بردارند .

از حضرت امام محمد باقر (ع) منقول است که هر گاه شما را به عروسی بطلبند دیر بروید زیرا که دنیا را به یاد شما می آورد ، و چون شما را به جنازه بخوانند زودتر بروید چون آخرت را به یاد شما می آورد .

در حدیث دیگر منقول است که حضرت رسول (ص) نهی فرمود از جماع نمودن در زیر آسمان و بر سر راه مردم که تردد کنند و فرمود هر که در میان راه جماع کند خدا و ملائکه و مردم او را لعنت کنند .

حضرت رسول (ص) فرمود که بیاموزید از کلاغ سه خصلت را : جماع نمودن پنهان و بامداد به طلب روزی رفتن و بسیار حذر نمودن .

حضرت علی (ع) فرمود که هرگاه کسی خواهد با زن خود نزدیکی کند تعجیل نکند که زنان را کارها می باشد پیش از جماع و هرگاه کسی زنی ببیند و خوشش آید پس برود با اهل خود جماع کند که آنچه با این هست با آن هم هست و شیطان را بر دل خود راه ندهدو اگر زنی نداشته باشد دو رکعت نماز بخواند و حمد خدا را بسیار بگوید و صلوات بر محمد و آل محمد بفرستد پس از فضل خدا زنی سوال کند که البته به او عطا می فرماید آنچه او را از حرام بی نیاز گرداند .

در حدیث معتبر از حضرت رسول (ص) منقول است که چون مرد و زن جماع کنند عریان نشوند مانند دو خر ، زیرا که اگر چنین کنند ملائکه از ایشان دور می شوند .

در حدیث معتبر دیگر از حضرت امام محمد باقر (ع) منقول است که جایز نیست جماع نمودن با دختر پیش از آن که نه سال او تمام شود ، پس اگر بکند و عیبی به آن زن رسد ضامن است .

در حدیث معتبر دیگر منقول است که مکروه است جماع میان طلوع صبح تا طلوع آفتاب ، و از وقت فرو رفتن آفتاب تا برطرف شدن سرخی طرف مغرب ، و در شب یا روزی که در آن باد سیاه یا باد سرخ یا باد زرد حادث شود ، و الله اگر جماع کند در این اوقات پس او را فرزندی به هم رسد نبیند در آن فرزند چیزی را که دوست دارد ، زیرا که آیات غضب الهی را سهل شمرده است .

در فقه الرضا (ع) مسطور است که چون بعد از غسل دادن میت پیش از آن که غسل کنی خواهی که جماع کنی وضو بساز بعد از آن جماع بکن .

 از حضرت علی (ع) منقول است که هر گاه کسی را دردی در بدن به هم رسد یا حرارت بر مزاجش غالب شود پس با زن خود جماع کند تا ساکن شود .

از حضرت صادق (ع) منقول است که هر که در حالت خضاب با زن خود جماع کند فرزندی که به هم رسد مخنث باشد .

حضرت امام محمد باقر (ع) فرمود که زن آزاد را در برابر زن آزاد دیگر جماع مکن ، اما کنیز را در برابر کنیز دیگر جماع نمودن باکی نیست .

در حدیث صحیح از حضرت امام رضا (ع) منقول است که حضرت صادق (ع) هرگاه بعد از جماع و پیش از غسل اراده جماع می نمودند وضو می ساختند .

در روایت دیگر منقول است که اگر کسی انگشتری با او باشد که بر آن نام خدا نقش نموده باشد جماع نکند . [4]آآن